Roel Freeke kennen de meeste mensen van Necker van Naem. Een bureau dat gemeenten ondersteunt met onder meer de selectie van burgemeesters en het uitvoeren van politiek-bestuurlijk onderzoek. Roel heeft diverse boeken geschreven, zoals de leidraad ‘Ik, Raadslid’, een handboek voor gemeenteraadsleden. Het bedrijf is inmiddels bijna volledig overgedaan aan medewerkers. Roel is nog parttime betrokken bij complexe politiek-bestuurlijke vraagstukken, onder andere op het gebied van integriteit. De andere dagen is hij te vinden op hun Landgoed De Beug waar ze koken vanuit de eigen moestuin voor gasten die komen vieren of vergaderen. New Tailor ging het gesprek aan met deze erudiete scherpe klant.
Het huis in de binnenstad van Utrecht waar hij met zijn gezin en pleegkinderen heeft gewoond is verkocht, net als een restaurant tegenover het Griftpark. Daarvoor in de plaats is de familie Freeke een grote boerderij met een horecakeuken en een paar zalen gestart op Landgoed De Beug in Odijk. De kracht van lokaal is in alles doorgevoerd. En hetgeen ons Hollandse lijf hier nodig heeft, groeit hier ook nog eens in ons klimaat en proeft beter. De koks maken er de lekkerste gerechten mee waarbij groenten en hun eigen smaak centraal staan. Bij feesten en partijen ligt de groente op het bord en is buikspek (van de eigen varkens (!)) bijvoorbeeld een bijgerecht.
Roel is altijd een rasondernemer geweest en zag overal handel. Van jongs af aan. Zijn vader overleed op jonge leeftijd. En op het voorhoofd van moeder Freeke stond al met koeienletters ‘ik ben autonoom’. Die drive heeft hij met de paplepel ingegoten gekregen. Ook zijn rechtvaardigheidsgevoel en het durven om dingen te benoemen zijn krachten van Roel. Van daaruit werd Necker opgestart en verder uitgebouwd. Het lokale bestuur verdient ondersteuning en zelfs richting.
De rug recht houden in deze tijd waarin provocatie loont is hard nodig. Sommige mensen gaan gewoon over de streep en moeten gecorrigeerd worden. Op basis van feiten moeten bedrijven, en zeker overheidsinstanties, medewerkers een halt kunnen toeroepen. Grenzen stellen. De wereld is verhard en gejuridiseerd. Niet zelden krijgt Necker, nog voordat een onderzoek start, al de mededeling van een rechtszaak aan de broek. Dan weet je het wel. De tijd is echt veranderd. NRC heeft inmiddels 5 keer hogere juridische kosten dan een decennium geleden. Provoceren en liegen worden helaas tegenwoordig min of meer geaccepteerd. De media werken er ook gewoon aan mee door podium te geven aan verwarring, terwijl de feiten duidelijk zijn. Het wordt zo van kwaad tot erger. Het werk is dus niet zozeer leuker geworden, maar wel noodzakelijker.
Freeke gaat naar de Nieuwe Kerk en is daar uiteraard actief en betrokken. Met een voorganger had hij een gesprek over zijn roeping en drive. Het is de gave om de geesten te onderscheiden. Daar moe(s)t ik dus iets mee. Het benoemen van dingen is mijn kracht en daarmee ook mijn roeping. Dat wordt niet altijd in dank afgenomen. Je moet doordringen tot de kern. Provocatie mag niet lonen. En machtsmisbruik zeker niet. Als je het geïllustreerde boek ‘On Tyranny’ van Timothy Snyder (oud Yale en gevlucht uit de VS) leest, dan moeten we paal en perk stellen. Dat wordt wel mijn thema de komende tijd.
Juist in de Beug gebeurt op kleine schaal wat Roel en Margriet voor ogen hebben. Dat houdt ook de balans met het werk bij Necker en laat zien hoe polarisatie bestreden kan worden. Door ontmoeting en samen eten, midden in de natuur en bewust van die natuur, gebeurt er iets aards. Tegenstellingen worden kleiner als je elkaar ontmoet. In families zie je scheidslijnen als de één vegan is en de ander juist een vleesliefhebber is. Wij lossen dat op. De natuur bepaalt wat we serveren en vlees is een bijgerecht. Net zoals vroeger. Mensen voelen dat de plek en wat we doen goed bij elkaar passen. Dat ontspant en is fascinerend om te zien wat het doet met groepsdynamiek en kleine interacties. Dat was en is ons doel. Een waardengemeenschap creëren die waarden conserveert voor betere tijden. Dat lukte in het restaurant in de stad minder, maar juist hier op de Beug wel. Hier vraagt niemand om sinaasappelsap omdat we geen sinaasappelbomen hebben. De harmonie die we hier hebben zorgt er ook voor dat ik die andere rol bij Necker scherp kan doen en met voldoende afstand en energie ten strijde kan trekken.
Roel is al jaren klant van NEW TAILOR. Hij onderkent het belang van presentatie. Met welke auto je voorkomt rijden, of welke kleding je aan hebt als adviseur of burgemeester, maakt een groot verschil. Het moet passen bij je rol. Laat zien dat je trots bent op jezelf en je vak. Neem jezelf serieus, heeft hij weleens tegen een van zijn medewerkers gezegd, die vervolgens ook de grote vier gemeenten mocht helpen bij de selectie van een nieuwe burgemeester. Met kleding en je voorkomen kun je letterlijk een stap omhoog doen en word je serieuzer genomen.
Op de Beug draagt Freeke het liefst een spijkerbroek met een oud NEW TAILOR jasje: voldoende representatief, maar er kan ook in geklust worden of mee op de shovel. . Minimaal 1 dag per week is hij de timmerman op het landgoed en rijdt hij rond met de shovel. Als hij mensen ‘thuis’ ontvangt, doet hij dat in een casual outfit. De setting is dan ook informeler. Maar ook dan bewaakt hij de grenzen. Je kan immers ook in je casual kleding doorschieten. En als hijzelf het niet doet, is daar Margriet, die waakt over alles en zorgt dat de kleding bij Roel niet saai wordt en de eigenheid en het belang van kleding worden onderschreven. Amen!
